Tematyka na łamach „ZP” - OŚRODEK BADAŃ PRASOZNAWCZYCH

Przejdź do treści

Menu główne:

Tematyka na łamach „ZP”

Raport o zawartości „ZP”
Grupy tematyczne na łamach kwartalnika OBP

W globalnej zawartości „Zeszytów” można wskazać kilkanaście grup tematycznych. Łączne procentowe zasięgi występowania wyrazów tworzących grupę PRASA, MEDIA DRUKOWANE są najwyższe w pierwszej fazie wydawania ZP, tj. w latach 1958-1967. Jednak ogólna tendencja  jest spadkowa, co wiąże się ze zwiększającą się obecnością na łamach kwartalnika OBP refleksji nad mediami elektronicznymi czy – ogólniej – pozaprasowymi środkami komunikowania. Odstępstwem od wskazywanej tendencji – zmniejszonego zainteresowania autorów „Zeszytów” prasą drukowaną – są lata 90. XX wieku, kiedy to obserwujemy ponownie wyraźny wzrost słownictwa wskazującego ‘dzienniki’, ‘ czasopisma’, ‘tygodniki’ i ‘miesięczniki’. Jest to rezultat zintensyfikowanych – i szczegółowych – badań prowadzonych przez OBP nad czytelnictwem prasy w nowych warunkach: transformacji rynkowej.

W kolejnej grupie słownictwa, odnoszącego się do DZIAŁALNOŚCI WYDAWNICZEJ, obserwujemy pewną stabilność, z niewelkim spadkiem łącznych zasięgów w latach 1991-2000. Równocześnie można zauważyć wyraźny spadek zasięgu wyrazów odnoszących się do ‘bibliografii’, a także ‘omówień’ i ‘recenzji’. Natomiast od lat 90. zaznacza się wyraźny wzrost zasięgu wyrazów denotujących ‘autora’, a zwłaszcza – co godne podkreślenia – ‘artykuł’.

Słownictwo z grupy wskazującej na AKTYWNOŚĆ: DZIAŁANIE, PRACĘ, ROZWÓJ jest najmocniej obecne na łamach „ZP” w początkowych latach wydawnia kwartalnika. Natomiast ogólna tendencja zasięgu tej grupy słownictwa jest spadkowa. Wyraz ‘praca’ (wraz z pochodnymi) jest bezsprzecznie kluczowy dla początkowego okresu wydawniczego „Zeszytów”, natomiast wyrazy denotujące ‘rozwój’ osiągnęły najwyższe wskaźniki zasięgu w latach 80. XX wieku.

W kolejnych dekadach autorzy publikujący na łamach pisma coraz częściej piszą o MEDIACH I KOMUNIKACJI MASOWEJ. Tu z kolei widać wyraźną tendencję wzrostową. Interesująca jest dynamika zasięgu występowania odniesień do ‘komunikacji’ i ‘komunikowania’ – obserwujemy systematyczny wzrost użycia tych terminów aż do lat 80., kiedy to mamy do czynienia z najwyższym zasięgiem.[1] W kolejnej dekadzie (lata 90.) następuje spadek, aż do kolejnej fali wznoszącej po roku 2001. Warto też odnotować spadek – po okresie 1968-1979 – zasięgu występowania słów wskazujących na ‘masowość’ procesów (mediów) komunikowania.

MEDIA ELEKTRONICZNE, TECHNOLOGIA, TRANSMISJA stanowią wyraźny nurt w zawartości „ZP”, a jego obecność na łamach kwartalnika jest stabilna. Szczególnie interesująca jest tu problematyka telewizji, którą autorzy kwartalnika zajmowali się zwłaszcza w latach 70. i 80. XX wieku. Szczyt zainteresowania ‘telefonią’ i ‘telekomunikacją’ przypada na lata 80. Natomiast wyniki badań nad technologią ‘komunikacji sieciowej’ (w tym Internetu) to domena ostatnich dekad.
 
Wyniki statystycznych pomiarów nad frekwencją słownictwa w globalnej zawartości „Zeszytów Prasoznawczych” dowodzą, iż na łamach pisma obserwujemy systematyczny spadek obecności tematyki z zakresu PROFESJONALIZACJI W MEDIACH. Świadczy o tym m. in. zmniejszający się zasięg słownictwa denotującego ‘dziennikarzy’, ‘dziennikarstwo’, a także ‘wydawców’, ‘redakcji’ i ‘redaktorów’.
 
Frekwencja słownictwa wskazującego określonych bohaterów kolektywnych – LUDZI, SPOŁECZEŃSTWO, NARÓD – w tym adresatów określonych mediów, grupy społeczne czy wielkie zbiorowości (np. naród) – jest wyraźnie wzrostowa. Należy odnotować wyraźny (i nagły) wzrost zainteresowania problematyką ‘kobiet’ (np. prasą kobiecą) w latach 90., a także regularny (ewolucyjny) wzrost obecności tematyki związanej z ‘dziećmi i młodzieżą’. Proces ten, szczególnie w ostatnich latach, uległ intensyfikacji. W latach 80. Natomiast obserwujemy niewielki wzrost odniesień do ‘narodu’.
 
Zasięg słownictwa denotującego WYMIAR MIĘDZYNARODOWY (problematykę MEDIÓW ZAGRANICZNYCH, KOMUNIKOWANIA W ŚWIECIE etc.) w ogólnej zawartości „ZP” jest stabilny. Widoczne są jednak wyraźne różnice w zasięgach określonych grup wyrazów[2]. Na przykład, najwyższe zainteresowanie problematyką amerykańską obserwujemy w latach 70. Największe nasycenie problematyką niemiecką to z kolei lata 80. Wyraźny jest też systematyczny spadek zainteresowania problematyką mediów francuskich, niemal całkowicie znikają z łamów kawartalnika media radzieckie, zastąpiona coraz większym zainteresowaniem – zwłaszcza w latach 90. – Rosją. Należy też odnotować gwałtowne – od lat 90. – zwiększenie obecności problematyki europejskiej w zawartości „ZP”.
 
Problematyka ODBIORU MEDIÓW, OPINII SPOŁECZNEJ, MEDIÓW PUBLICZNYCH ORAZ SKUTKÓW (ODDZIAŁYWANIA) MEDIÓW zajmuje ważne miejsce w strukturze zawartości „Zeszytów”. W tej grupie wyrazów widoczny jest spadek zasięgu występowania wyrazów związanych z ‘czytelnictwem’ prasy, z tym jednak zastrzeżeniem, iż w latach 90. można zauważyć niewielki wzrost frekwencji występowania słownictwa z tej grupy. W ostatnej dekadzie XX wieku obserwujemy gwałtowną dynamikę wzrostu występowania przymiotnika ‘publiczny’ odnoszącego się do sfery publicznej, komunikowania publicznego czy też mediów publicznych. Z kolei słownictwo denotujące recepcję mediów (‘odbiór’, ‘odbiorcy’, ‘percepcja’, ‘recepcja’, ‘widownia’, ‘publiczność’, ‘audytorium’) oraz problematykę ‘opinii’ (np. badań nad opinią) utrzymuje się na mniej więcej stałym poziomie we wszystkich okresach wydawania kwartalnika.
 
Można zauważyć systematyczny spadek zasięgu słownictwa wskazującego SFERĘ INSTYTUCJONALNO-ORGANIZACYJNĄ. Coraz rzadziej na łamach „ZP” pisano o ‘organizowaniu’ czy ‘organizacji’, a jeśli szukać wymownych przykładów, to istotnie zmaniejszyła się frekwencja skrótowca ‘RSW’. Ostatnim okresem, w którym akronim koncernu wydawniczego był wyraźnie obecny na łamach „ZP” są lata 80. W dziewiątej dekadzie XX wieku najwyższe zasięgi uzyskuje grupa wyrazów denotujących kolegialność pracy i debaty, czyli ‘konferencja’, ‘sympozjum’, ‘seminarium’, ‘kongres’ i ‘zjazd’, zaś w kolejnej dekadzie (lata 90.) najistotniejszą formą instytucjonalno-organizacyjną wyraźniej obecną na łamach „Zeszytów” stają się ‘nadawcy’ (np. radiowo-telewizyjni).
 
Łączny zasięg słownictwo odnoszące się do INSTYTUCJI NAUKOWYCH wykazuje tendencję spadkową, zwłaszcza w latach 90. XX wieku.Obserwujemy spadek zasięgu wyrazu ‘prasoznawstwo’. Interesujące wahania zasięgów wyrazów odnoszących się od instytucji akademickich (‘akademia’, ‘uniwersytet’), a także ‘nauki’. Można sądzić, iż w fazie początkowej mamy do czynienia z „unaukowieniem” prasoznawczych działań usługowych. Z kolei spadek zasięgu występowania słownictwa z tej grupy w latach 80. można tłumaczyć rozmachem instytucjonalnej profesjonalizacji OBP, co oddalało zarówno Ośrodek, jak i „Zeszyty” od świata akademickiego. Oczywiście w sensie formalnym, a nie faktycznym, bo przecież jest Ośrodek w tym czasie przecież bardzo aktywny choćby na forum międzynarodowej wymiany naukowej. Ale ta wielostronna aktywność OBP, a co za tym idzie, będąca tej aktywności pokłosiem zawartość „ZP” obejmuje ogromną liczbę problemów, nie tylko stricte naukowych, ale dotyczących także międzynarodowych interakcji OBP ze światem instytucji rządowych, ekonomicznych, społecznych. Należy też wspomnieć, iż coraz bardziej złożona sytuacja wewnętrzna PRL w burzliwej dekadzie lat 80.sprawiła, iż gąszcz spraw aktualnych oraz towarzysząca temu aktywność pracowników OBP i autorów „Zeszytów” sprawiły, iż uniwersum nauki zeszło na plan dalszy. Paradoks lat 90. polega zaś na tym, iż OBP (i „Zeszyty”) mimo, iż formalnie stają się częścią świata akademickiego, swą aktywność badawczą i publikacyjna kierują w stronę trasformującego się systemu medialnego, monitorując przemiany na nowo powstającym rynku mediów.
 
Kolejną grupa tematyczną na łamach „ZP” jest DZIAŁALNOŚĆ BADAWCZA I NAUKOWA. Zasięgi występowania wyrazów odnoszących się do instytucji ze świata nauki znajdują swoje potwierdzenie w dynamice frekwencji występowania wyrazów odnoszących się do działalności (aktywności) badawczej i naukowej. Najwyższe nasycenie słownictwem wskazującym na ‘badania’ (ogólnie), ‘teorię’ oraz ‘metodologię’ obserwujemy w latach 1968-1979. Pewnym wskaźnikiem zmieniających się czasów oraz znamiennej modyfikacji zawartości kwartalnika jest wzrost zasięgów wyrazów odnoszących się do graficznej prezentacji danych: od lat 90. „ZP” publikują coraz więcej ‘tabel’, a zwłaszcza ‘schematów’, ‘wykresów’, ‘diagramów’ i graficznych ‘modeli’ zjawisk i procesów komunikacyjnych.
 
Na łamach kwartalnika OBO łatwo zauważyć stały wzrost zasięgów słownictwa z grupy denotującej JĘZYK, TREŚCI, DYSKURSY MEDIALNE. Bezsprzecznie stabilny pozostaje „językoznawczy” wymiar „Zeszytów”, z wyraźną tendencją wzrostową od 2001 r. Spada co prawda zasięg słownictwa denotującego ‘treść’ i ‘zawartość’, co może świadczyć o większej liczbie publikowanych wyników analiz zawartości rozmaitych mediów we wcześniejszych okresach wydawania kwartalnika, lecz wyraźnie wzrasta liczba odniesień do ‘tekstu’ (np. analiz tekstów medialnych, kulturowych itp.) oraz ‘obrazów’ – np. fotograficznych, ale też w szerszym znaczeniu: obrazów rzeczywistości czy wizerunków (np. polityków).
 
W grupie tematycznej GATUNKI DZIENNIKARSKIE widać wyraźną tendencję spadkową.O ile słownictwo odnoszące się ‘gatunku’ (ogólnie) – np. genologii dziennikarskiej – po 2001 roku nieco wzrosła, o tyle zasięg słownictwa denotującego ‘publicystykę’ systematycznie się zmniejszał w kolejnych dekadach, podobnie zresztą jak zasięg słownictwa wskazującego ‘reportaż’, z tą jednak różnicą, iż w ostatnim okresie nastąpił wzrost zainteresowania tym gatunkiem na łamach kwartalnika OBP.
 
POLITYKA: PAŃSTWO I INSTYTUCJE to grupa tematyczna niezwykle różnorodna pod względem dynamiki zasięgu. Zauważalnie rośnie frekwencja denotująca ‘politykę’ i ‘polityków’, spada zaś – zwłaszcza w ostatniej fazie – frekwencja słownictwa dotyczącego ‘partii’ i ‘partyjności’. Interesujący zasięg ‘rządu’ w latach 80. – chodzi o publikowanie systmatyczne publikowanie rozporządzeń Rady Ministrów: np. symptomatyczna jest swoista „dekomunizacja” zawartości „Zeszytów”: zasięgi wyrazów wskazujące na ‘PZPR’ (i partie pokrewne) uzyskały najwyższy łączny zasięg w latach 80., gdy tymczasem w okresie późniejszym odniesienia do tej partii w tekstach kwartalnika prawie nie występują.
 
Słownictwo ze sfery polityki – w wymiarze IDEOWYM I DOKTRYNALNYM – osiąga bardzo wyraźny wzrost zasięgu w ostatniej dekadzie XX wieku.W latach 90. wyraźny wzrost w przypadku takich słów jak ‘wolność’ i ‘demokracja’. W tym samym okresie dużo na temat [zniesienia] ‘cenzury’. Gwałtowny spadek zasięgu występwania wyrazów odnoszących się do ‘komunizmu’ oraz ‘marksizmu, leninizmu’ następuje od lat 80. Jest to symptomatyczne, gdyż – jak pisano wcześniej – w latach 80. najwyższe zasięgi wyrazów ‘partia’ i ‘PZPR’. Mamy zatem do czynienia z odejściem od ideologii na rzecz pragmatyzmu, zwłaszcza w wymiarze rynkowym.
 
Dekada lat 90. jest okresem dominacji tematyki związanej z EKONOMIĄ I RYNKIEM MEDIÓW. W tym właśnie okresie najwyższe zasięgi uzyskują wyrazy odnoszące się do problematyki gospodarczej, np. ‘ekonomia, gospodarka, finanse’, a zwłaszcza do ‘rynku’ oraz – co stanowi swoisty znak czasów – ‘reklamy’. Warto odnotować, że ta ostatnia grupa wyrazów pojawia się na łamach „Zeszytów” dużo rzadziej w okresach wcześniejszych. Spada również liczba odniesień do ‘reklamy’ po 2001 r. A zatem ostatnia dekada XX wieku – w świetle leksykalnej analizy ilościowej – jest czasem dominacji na łamach kwartalnika OBP tematyki z zakresu ekonomiki mediów, o czym świadczą najwyższe zasięgi występowania również takich grup wyrazów jak ‘kapitał’ (np. w mediach) i ‘sprzedaż’ (np. prasy).
 
Grupa tematyczna HISTORIA, KULTURA, SZTUKA – w całym okresie wydawania „Zeszytów” – osiąga stabilny zasięg. Niewielki, aczkolwiek zauważalny wzrost zasięgów procentowych słownictwa z tej grupy obserwujemy w latach 80.Warto zwrócić uwagę na interesującą dynamikę zmiany zasięgu występowania grupy słownictwa odnoszącego się do ‘historii’: od najwyższej frekwncji w okresie początkowych wydawania „ZP” (1958-1967), przez systemtyczny spadek w kolejnych fazach, aż do ponownego wzrostu w ostanim czasie (po 2001 r.). ‘Literatura’ – podobnie jak ‘historia’ – była mocno obecna na łamach kwartalnika w fazie 1., natomiast w dekadzie lat 80. obserwujemy najwyższe nasycenie tematyką kulturalną.
 
W ostatniej dekadzie XX wieku nastąpił gwałtowny wzrost zainteresowania autorów „Zeszytów” problematyką lokalną, co ma związek z transformacją ładu medialnego w Polsce, którego ważnym elementem – a więc także przedmiotem systematycznych badań – stały się media lokalne i regionalne. W ostatnim czasie, zainteresowanie ta problematyką nieco zmalało.
 
Ostatnią grupę wyodrębnioną w pomiarach statystycznych stanowią odniesienia do sfery NORMATYWNEJ, AKSJOLOGICZNEJ I REGULACYJNEJ (PRAWNEJ I ETYCZNEJ) oraz PERSWAZYJNEJ. Ogólna tendencja jest wzrostowa.W latach 90. XX wieku obserwujemy wyraźniejszą, niż w pozostałych okresach obecność probematyki prawnej, a zwłaszcza z zakresu deontologii mediów. W tymże okresie następuje też stały wzrost obecności refleksji nad sferą aksjologiczną komunikacji. Dekadę wcześniej (w latach 80.) można z kolei zauważyć najwyższe zainteresowanie problematyką ‘perswazji’, a zwłaszcza ‘propagandy’.

Poniżej zaprezentowano zasięgi łączne poszczególnych grup tematycznych oraz szczegółowe zasięgi elementów składowych tworzących poszczególne grupy. Dane przedstawino w ujęciu dynamicznym (ilustrującym zmianę w kolejnych dekadach ukazywania się „Zeszytów Prasoznawczych”): wykresy kolumnowe pokazują tendencję zmiany zasięgu słownictwa w poszczególnych grupach (np. PRASA, MEDIA DRUKOWANE), natomiast wykresy liniowe ilustrują dynamikę zasięgu wybranych komponentów w ramach każdej grupie (np. DZIENNIK,  CZASOPISMO itp.).




Grupy tematyczne na łamach „Zeszytów Prasoznawczych” w kolejnych fazach rozwojowych kwartalnika – podobieństwa i różnice

Skutecznym sposobem identyfikacji podobieństw i różnic między badanymi zbiorami tekstów są tzw. ‘twarze Chernoffa’ , które są jednym z bardziej złożonych rodzajów wykresu ikonicznego. Oddzielna „twarz” reprezentuje każdy badany przypadek, czyli poszczególne korpusy tekstów opublikowanych na łamach „ZP”. Wartości poszczególnych zmiennych, tj. zasięgi procentowe wyrazów-reprezentantów kolejnych GRUP TEMATYCZNYCH decydują o indywidualnych rysach każdej twarzy, np. długości nosa, krzywiźnie brwi, itd.

Na pierwszy rzut oka widać, że ogólne zasięgi procentowe poszczególnych grup tematycznych są najbardziej do siebie zbliżone w ramach zbiorów tekstów reprezentujących dwie podfazy rozwoju kwartalnika, tj. fazę 2A (1968-1979) i 2B (1980-1990). Nieco mniejsze, ale jednak wyraźne podobieństwo obserwujemy także między podfazami 3A (1991-2000) i 3B (2001 r. i nast).

Warto przyjrzeć się różnicom między badanymi zbiorami tekstów. Bez wątpienia cechą wyróżniającą fazę 1 (1958-67) są zdecydowanie wyższe od średniej zasięgi wyrazów denotujących PRASĘ I MEDIA DRUKOWANE. I odwrotnie, faza 3 B charakteryzuje się relatywnie niższą – na tle innych okresów – obecnością tej tematyki na łamach „Zeszytów”. Interesująca jest dynamika zmian w grupie tematycznej AKTYWNOŚCI: DZIAŁANIA, PRACY, ROZWOJU. Wyraźny spadek zasięgów procentowych wyrazów tworzących tę grupę następuje w fazie 3 A (1991-2000) i w fazie następnej. Jeśli chodzi o kolejną grupę – DZIAŁALNOŚĆ WYDAWNICZA – to mamy do czynienia z wyraźnym wzrostem w fazie 2A i równie wyraźnym spadkiem w fazie 3A. MEDIA I KOMUNIKACJA MASOWA jest w słabiej obecnaw fazie 1, natomiast w w fazie ostatniej (3B) nastąpił duży wzrost zasięgów wyrazów denotujących tę problematykę. Dynamika zmian w grupie PROFESJONALIZACJI W MEDIACH – podobnie jak w przypadku kilku innych grup tematycznych – jest bardzo wyraźna: największa różnica w tej dziedzinie wystepuje pomiędzy fazą 1 a okresem ostatnim 3B. Tendencja w omawianym wypadku jest odwrotna: relatywnie najwyższe zainteresowanie profesjonalizacją dziennikarską obserwujemy w okresie początkowym i najniższe w okresie ostatnim.

W przypadku MEDIÓW ELEKTRONICZNYCH, TECHNOLOGII, TRANSMISJI – po raz kolejny – faza 1 wyraźnie odstaje od pozostałych. Mniejszy łączny zasięg wyrazów z tej grupy w pionierskich latach „Zeszytów” jest oczywisty, natomiast wyraźny wzrost zasięg słownictwa z tej grupy w fazie 2 – zwłaszcza 2B – jest dowodem, iż „Zeszyty” w swoich „złotych latach” (w sensie instytucjonalnym) prezentowały bardzo aktualny wówczas ogląd spraw, także w wymiarze technologii komunikowania.

Jeśli chodzi o grupę tematyczną MEDIA NA ŚWIECIE, KOMUNIKOWANIE MIĘDZYNARODOWE – to wyróżnia się faza 2 – w której wyrazy denotujące komunikowanie ponad granicami osiągają wyraźnie wyższe zasięgi.

Z kolei w przypadku ODBIORU MEDIÓW, OPINII PUBLICZNEJ, EFEKTÓW ODDZIAŁYWANIA MEDIÓW obserwujemy spadek obecności tej tematyki na łamach kwartalnika po 2001 r. (faza 3B).

Podobnie jest ze SFERĄ INSTYTUCJONALNO-ORGANIZACYJNĄ: wyraźnie mniejsza obecność tej problematyki w ostatnim czasie pozostaje w kontraście do najwyższego zainteresowania nią na samym początku wydawania pisma.

Dwie kolejne grupy – INSTYTUCJE NAUKOWE oraz DZIAŁALNOŚĆ BADAWCZA I NAUKOWA – osiągają wyraźnie wyższe zasięgi w fazie 2A, i odwrotnie, zdecydowanie niższe w fazie 3A.

Zainteresowanie problematyką GATUNKÓW DZIENNIKARSKICH na łamach „Zeszytów” systematycznie spada. Zdecydowanie najwięcej pisano na ten temat w okresach początkowych kwartalnika, zwłaszcza w fazie 2A, natomiast w fazie 3 (A i B) nastąpił zdecydowany spadek.

Największe nasycenie tematyką POLITYCZNĄ – zarówno w wymiarze INSTYTUCJONALNYM, jak i DOKTRYNALNYM obserwujemy fazie 3A, ale – co symptomatyczne – już w następnej dekadzie (faza 3B) obserwujemy spadek zasięgu tej kategorii.

Grupa tematyczna EKONOMIA I RYNEK MEDIÓW jest jaskrawym przykładem zamiany jaka się dokonała na łamach „Zeszytów” na początku lat 90. XX wieku (faza 3A), kiedy obserwujemy ogromny wzrost zasięgów wyrazów z tej grupy.

Podobny wzrost w omawianej fazie obserwujemy w przypadku grupy reprezentującej AKSJOLOGIĘ, NORMĘ (PRAWNE, ETYCZNĄ), PERSWAZJĘ.

Rozkład obecności ostatniej obszernej grupy tematycznej, czyli HISTORII, KULTURY, SZTUKI jest – en bloc – na łamach „ZP” równomierny (Ale trzeba pamiętać, że wzrosty zasięgu pewnych kategorii szczegółowych w ramach tej grupy (np. grupy wyrazów denotujących ‘lokalność’) są równoważone spadkami innych kategorii (np. słownictwa odnoszącego się do ‘literatury’).

Najbardziej zbliżona do średniej, obliczonej z całego okresu wydawania „Zeszytów”, jest faza 2B, a także faza 2A, natomiast najbardziej odróżnia się okres pierwszy (faza 1) i ostatni (faza 3B). Róznice między tymi okresami – w pewnym uproszczeniu – ilustrują ewolucję „Zeszytów Prasoznawczych” w kilkudziesięciu latach ich wydawania. Dziś autorzy „Zeszytów” w dużo mniejszym stopniu, niż na początku interesują się problematykę mediów drukowanych. Obserwujemy także wyraźnie mniejszą obecność problematyki związanej z działalnością wydawniczą. Symptomatyczny jest też relatywny spadek obecności na łamach kwartalnika problematyki związanej z profesjonalizacją zawodową, gatunkami dziennikarskimi oraz sferą instytucjonalną i organizacyjną mediów. Zdecydowanie częściej natomiast po 2001 r. pojawiają się analizy treści medialnych (łącznie: języka, treści, zawartości, dyskursów etc.). Cechami swoistymi pozostałych okresów są: dla fazy 2A – wspomniana powyżej problematyka wydawnicza, a jeszcze bardziej, działalność badawcza i naukowa; dla fazy 2B – problematyka mediów elektronicznych; zaś dla fazy 3A – problemtyka ekonomiki i rynku mediów oraz sfera aksjologiczna i normatywna (prawno-etyczna).  

 
 
 



Oprac. P. Płaneta

[1] W latach 1980-1990 opulikowano ponad 70 artukułów, rozpraw, recenzji i sprawozdań, których tytuły zawierały odniesienie do ‘komunikacji’ i ‘komunikowania’, począwszy od artykułu Antonio Pasquala („Środki komunikowania masowego a kultura narodowa: struktura, treści, wartości i wpływy”) w 1980 r. aż do omówienia „Massenkommunikationstheorie” Gerharda Maletzke piórem Pawła Dubiela (1990).
[2] Uwaga: poniższe obliczenia wykonano w całym zbiorze (globalnym korpusie) „Zeszytów Prasoznawczych”. Dlatego też występują pewne róznice w zasięgach (i rankingu) poszczególnych krajów i narodów w porównaniu do pomiarów wykonanych wyłącznie w zbiorze obejmujących anglojęzycznych streszczenia artykułów opublikowanych na łamach kwartalnika OBP (zaprezentowanych w dalszej części).
 
 
 
Copyright 2015. All rights reserved.
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego